Jan Buys Blog

Jan Buys Blog

In Nicaragua

Aan de LekdijkPosted by Jan Buys 17 Dec, 2012 00:34:30
Eind november klommen we in het vliegtuig om mijn zus en zwager te bezoeken, die in Nicaragua wonen en werken. En natuurlijk Nicaragua zelf te verkennen.... Voor mij zelf was dit een weerzien na een eerder bezoek in 1989/1990, voor Djessie de eerste eer tropen buiten Suriname.

Het waren twee prachtige weken, met als uitvalsbasis het 'optrekje' waar mijn zus en zwager mogen bivakkeren. Nicaragua is een prachtig maar wel behoorlijk arm land. Dat wil zeggen: een zeer groot deel van de bevolking leeft onder zeer eenvoudige omstandigheden en een zeer beperkt deel leeft in overvloed. En dat alles in de context van een prachtig landschap, al er natuurlijk ook allerlei 'vieze plekken' zijn, vooral de bermen van grote wegen rond de grote steden en de steden zelf: enorm veel vuil. Vergeleken met het eerdere bezoek is er best wel wat verbeterd, in die zin dat er dus iets minder te verbeteren is. Niet dat de Nicaraguanen daardoor een lijdend volk zijn. Integendeel. In het overgrote deel van de gevallen zijn Nicaraguanen opgewekt, aardig en behulpzaam, trots en lijken ze gelukkig te zijn met de eenvoudige omstandigheden. Natuurlijk zouden ze wel meer welvaart willen.

Afijn, als rijke westerling kun je daar prima tussendoor van het land en zijn mensen genieten. Zie een verslag in beeld .

ambitieuze rugstreeppad

Aan de LekdijkPosted by Jan Buys 30 Sep, 2012 15:59:42
Ons erf is ook het thuis van een aardige populatie rugstreeppadden. Ze wonen onder de veranda, onder het plastic over de mesthoop etc. en maken 's avonds al foeragerend het erf 'onveilig', je moet soms echt oppassen waar je loopt.

Afgelopen donderdag kwam ik 's avonds thuis en trof een ambitieus exemplaar aan: zij zocht het hogerop langs de deurpost van onze achterdeur....... wat later op de avond was zij nog een metertje verder omhoog geklommen. De volgende ochtend trof ik haar niet meer aan, ik neem aan dat ze weer veilig met vier voeten op de grond terecht is gekomen.


vliegvlugge boerenzwaluwen

Aan de LekdijkPosted by Jan Buys 08 Jul, 2012 15:08:21
Na in dik twee weken (ergens tussen de 15 en 20 dagen) letterlijk het nest uitgegroeid te zijn, zijn woensdag vijf jonge boerenzwaluwen in onze stal uitgevlogen. Nu zitten ze de hele dag op een tak of rand avn een dakgoot op een rij te bedelen om voer. En 's nachts proppen ze zich nog weer op het oude nest om te slapen.

ongeveer één week oud
twee weken oud
één dag voor uitvliegen.

De stand is 3-2

Aan de LekdijkPosted by Jan Buys 25 Jun, 2012 22:24:40
Met een stevige bevalling van onze jongste koe Rani, die voor het eerst in haar ruim tweejarige leven heeft gekalfd, lopen er sinds vannacht drie kalveren in onze wei. Voor een nog niet volgroeide vaars was Wanica's Raymond, zoals onze nieuwe aanwinst heet, een forse jongen. Ik heb dan ook moeten helpen om het kalf ter wereld te krijgen: gewon met twee touwtjes en een stok meetrekken met de weeën en er voor zorgen dat het kalf tussen twee weeën door niet weer teruggaat. En dat om twee uur 's nachts. Plus de nazorg betekent dat een kort en onderbroken nachtje...

Maar het is dus een fraaie jongeheer, op het eerste gezicht goed getekend, vergt nog een nadere inspectie om dat vast te kunnen stellen.


En dan is dit onze veestapel. Als je goed kijkt zie je dat de moeders tamelijk relaxed zijn, de kalfjes lopen / liggen door elkaar en de moeders lopen lekker te eten.


buien balen en een bruiloft

Aan de LekdijkPosted by Jan Buys 24 Jun, 2012 23:09:10
In deze Atlantische kwakkelzomer is het 'stelen' zoals men dat hier zegt: je kans grijpen als het weer net even net goed genoeg is om je oogst binnen te halen. Bij ons is dat midden juni gras voor hooi of als dat niet lukt kuilgras.
Vorig weekend veel naar weersverwachtingen gekeken en uiteindelijk de knoop doorgehakt: zondagmiddag gemaaid met de vrijwel zekere wetenschap dat er maandag regen zou vallen, en dat het daarna ten minste twee dagen mooi weer zou zijn. Zouden dat er meer zijn, dan was hooi een mogelijkheid, anders kuilgras een zekerheid. Het water kwam op maandag - 20 mm-, maar omdat het gemaaide gras nog in het maaizwad lag niet een te groot probleem, bovendien klaarde het maandag in de loop van de dag op zodat het zelfs nog wat afdroogde. Dinsdag en woensdag waren droog en mooi. En omdat er voor donderdag weer regen was voorspeld woensdagavond alles gewierst en in ronde balen laten persen en wikkelen.

Met de vele regen die er daarna is gevallen is en de wiselvallige vooruitzichten is dat een goede keuze gebleken. We hebben nu een stevige voorraad -want er stond veel gras op het land- en het gras kan weer groeien.

Bij dit alles speelde ook nog dat de buren gisteren zijn getrouwd. Toen zij van de winter vroegen of ons land als parkeerplaats kon dienen kon dat vanzelfsprekend, maar het werd wel spannend. Het gras was er dan wel af, maar de regen van donderdag en vrijdag maakte er toch wel een glijbaan van. Dankzij een behulpzame loonwerker konden we dat met rijplaten oplossen.
De trouwdag was het trouwens prima weer, dus dat hielp wel weer erg mee.


twee - één

Aan de LekdijkPosted by Jan Buys 11 Jun, 2012 00:09:44
In deze tijd van standen: bij ons is de stand 2-1: twee mooie kalveren en één heeft een mooi lakentje:



Weer een kalf: Trijntje

Aan de LekdijkPosted by Jan Buys 05 Jun, 2012 23:57:44
vandaag is kalf nummer twee dit jaar geboren. Uit moeder Freekje, onze volslanke rode lakenvelder. Ze liep al ruim een week op een manier rond dat je afwisselend dacht 'het kan elk moment gebeuren' en 'dat duurt nog wel even'. Afgaand op mijn voorgevoel was ik vanmiddag al vervroegd onderweg naar huis toen de buurvrouw belde om te melden dat de geboorte gaande was, tijdens het gesprek was Trijntje al geboren. Ik had daardoor niet in de gaten dat de trein van een ander perron dan gebruikelijk vertrok en miste 'm dus... Onderweg belde de buurvrouw weer: het kalf ligt in de greppel, wat te doen? Er uit halen, maar dat bleek niet zo makkelijk, toen ik thuis was, was dat de eerste actie. Kon ik meteen vaststellen dat het een fors en sterk vaarskalf was. Eenmaal op het droge en op veilige afstand van de greppel was moeders' tong een probaat middel om het beestje droog te krijgen. Ze was meteen behoorlijk actief en ging op zoek naar de tiet.



Het duurde even, maar toen ze 'm eenmaal te pakken had lurkte ze meteen een paar liter naar binnen (filmpje), poepte, pieste en liep nog een poosje 'dronken' rond. En nu ligt het rustig in de wei.....

Zoals te zien op de foto's zal ze het lakenvelderexamen niet halen. Minder leuk, maar doet niet veel af van het hebben van weer een gezond en mooi kalf....

Nieuw kalf: Wanica's Peer

Aan de LekdijkPosted by Jan Buys 28 May, 2012 01:01:01
Vandaag dan het eerste kalf van 2012. Onze oudste koe (Mandy, 9 jaar oud) bracht haar zevende kalf en vierde stiertje ter wereld. In de schaduw en koelte van een perenboom. Hij heet dus Wanica's Peer. Verrassend was het een rood kalf, tot nu toe had Mandy alleen maar zwarte kalveren gekregen, ondanks de verschillende rode stieren die we gebruikt hadden. Hij ziet er qua bouw en tekening goed uit, dus hopelijk kan hij een carrière als stamboekstier tegemoet zien.
Het geheel verliep voorspoedig, binnen twee uur was het baren gepiept. Daarna duurde het nog wel even voor hij ook aan het drinken was; Djessie heeft hem daarbij moeten helpen, hij had moeite de tiet te vinden.

Geheel passend in dit moderne tijdperk heb ik een filmpje gemaakt, dat vind je hier. Let op een dikke 8 minuten in HD is een fors bestand (300 Mb).

« PreviousNext »