Jan Buys Blog

Jan Buys Blog

Van het pad af met Johannes

Beesten en plantenPosted by Jan Buys 16 Dec, 2012 22:45:09
Als geïnteresseerde buitenstaander is de afgelopen dagen mijn verbazing recht evenredig gegroeid met het gedoe rond de levend gestrande bultrug bij Texel, inmiddels Johannes gedoopt en in die hoedanigheid overleden, na enkele tevergeefse pogingen hem weer in zee te krijgen en een vervolgens toegediend 'spuitje'. Mijn verbazing gaat over het amechtig proberen te helpen, het uit de hand gelopen antropomorfisme (Johannes) en het gevecht over zijn lijk. Ofwel: we zijn met zijn allen lekker van het pad af.....

Omdat ik mij interesseer in het wel en wee van wilde zoogdieren en die een normale plek in onze samenleving gun mijn analyse:

Ten eerste: heeft het zin zo'n beest weer terug naar zee te slepen? Kees Moeliker legt dit perfect uit in deze column: nee dus. De populatie bultruggen heeft er niets aan en het dier gaat toch dood.

Ten tweede: moet je hem dan maar laten liggen sterven? Tsja, strikt genomen wel, als hij op een afgelegen plek gestrand was of in volle zee aan het eind van zijn leven zou zijn gekomen had hij zijn doodsstrijd ook alleen moeten doen. Nu hij in het zicht ligt van 17 miljoen teerhartige Nederlanders kan dat laatste een reden zijn hem snel en effectief uit zijn lijden (als daar overigens al sprake van is) te 'verlossen'. Of het inmiddels beruchte spuitje het meest effectieve is weet ik niet, ik ga daar maar van uit.

Tot slot: de dans om zijn lijk. Ons Nationaal Natuurhistorisch museum staat te springen het dier te slopen en zijn geraamte ten toon te stellen. Het slopen of ontleden met wetenschap als argument. Dat is nou net onwetenschappelijk.... want laat het beest nu gewoon liggen, neem hooguit wat monsters om bijvoorbeeld meer over zijn dood te weten te komen. En laat vervolgens de natuur zijn werk doen: dood doet leven. Juist omdat hij op de Razende Bol ligt en niet op een strand kan dat prachtig. Mooiere natuureducatie kun je niet bedenken. Daar kan geen tentoongesteld geraamte in Leiden tegenop. Maandenlang uiterst interessante excursies, een boost voor de plaatselijke economie. En we wennen er eindelijk eens aan dat alles wat leeft ook een keer dood gaat, wat weer een bron voor leven is, iets wat we collectief vergeten lijken te zijn. Dit alles is wetenschappelijk duizend maal interessanter dan snel opruimen. Het zal in het begin wat stinken, maar dat doen heel wat mensen, bedrijven en auto's ook. En als hij dan tot op het bot afgekloven is kan hij alsnog naar Leiden, een tweede levensverhaal rijker......